SEVİMLİ HUYSUZLAR
“Asabi Polis”, mesleği yaşamının amacı olmuş bir Fransız polisinin, Japonya’ya uzanan yaşamından ilginç kesitleri, güldürü temelinde yeğinlik içeren bir biçemle öykülüyor.
Kurmacanın adıyla Türkçe çevirisi arasında, deyim yerindeyse yerle gök denli fark var; daha doğrusu, özgün adıyla Türkçe adın hiç ilgisi yok.
Çok acı bir Japon karışımı olan “vasabi” yiyen baş oyucunun, hiç tepki vermemesinin gülünçlüğünden esinle, kurmacanın özgün adı “vasabi” konulmuş.
Çevirenler, içeriği göz önüne alarak ses benzerliğinden yararlanmış, güzel bir seçimle, “Asabi” olarak Türkçeleştirmişler.
İki huysuzun; babayla kızın, iki değişik ekinin; Japonla Fransızın çatıştırıldığı, sertlikle duygusallığın yer değiştire değiştire izleyiciye ulaştırıldığı kurmaca, Jean Reno, Ryoko Hirosue sevenler için eğlenceli bir zaman geçirme filmi.
Adı: Asabi Polis
Özgün Adı: Wasabi, la petite moutarde qui monte au nez
Yönetmen: Gerard Kravczyk
Yazan: Luc Besson
Görüntü: Yann Herve
Kurgu: Gerard Sterin
Ezgi: Eric Serra, Julien Schultheis
Oyuncular: Jean Reno (Hubert Fiorentini), Ryoko Hirosue (Yumi Yoşimido), Michel Muller (Momo), Carole Bouquet (Sofia), Ludovic Berthillot, Yan Epstein, Michel Scourneau, Dragut Yaktili, Christian Sinniger, Jean-Marc Montalto, Aleksandre Brik, Fabio Zenoni, Veronikue Balme, Jackues Bondouks, Yoii Oida, Haruhiko Hirata, Edilberto Ruiz
Yapım Tasarım: Jackues Bufnoir Jean-Jackues Gernolle
Yapımcı: Luc Besson
Yapım: 2001 – Fransa
Süre: 94′
Biçem:1- Sanatçının görüş, duyuş ve anlayışındaki kendine özgü anlatış biçimi; tarz, hava, üslup, stil. 2- Bir türün, bir çağın kendine özgü anlatış biçimi; üslup, tarz, hava, stil.
Ekin: 1- Tarihsel, toplumsal gelişme süreci içinde yaratılan bütün maddi ve manevi değerler ile bunları yaratmada, sonraki kuşaklara iletmede kullanılan, kişinin doğal ve toplumsal çevresine egemenliğinin ölçüsünü gösteren araçların bütünü; hars, kültür. 2- Bir topluma veya halk topluluğuna özgü düşünce ve sanat yapıtlarının bütünü. 3- akıl yürütme, beğeni ve eleştirme yeteneklerinin öğrenim ve yaşantılar yoluyla geliştirilmiş olan biçimi; irfan.
Yeğinlik: Yeğin olma durumu.
Yeğin: Bir devinimin, bir gücün düzeyi; şiddet.
