Boşumuş
Ey erenler bir kâmile danıştım
Er olana edep erkân hoşumuş
Kalırsa dünyada insanlık kalır
Kuru hayal fani dünya boşumuş
Vefasız tabipten derman olur mu?
Ufacık pınardan Ceyhan olur mu?
Ta ezelden karga şahan olur mu?
Âdem aslı asıllara başımış
Dünyada delinin teki Mahzuni
Yaktı seni içindeki Mahzuni
Dile kolay bunca yükü Mahzuni
Yıllar yılı taşımış da taşımış
Aşık Mahzuni Şerif
Kaynaklarda Kahramanmaraş Türküsü olarak görünen “Boşumuş”, asıl adı Şerif Cırık olan, Aşık Mahzuni diye bilinen halk ozanının yaktığı bir Türk Halk Ezgisidir.
Tüm halk ozanları gibi yaşadığı toplum değerlerine uygun yaklaşımla dillendirilen “Boşumuş”, Kahramanmaraş ili, Afşin ilçesi, Berçenek obasında dünyaya gelen Âşık Mahzuni Şerif’in, özünden yola çıkarak, kişilere, topluma sunduğu bir öneriler, öğütler dizesidir.
Ceyhan, Şahan gibi Oğuz boylarının yaşamlarında yeri olan öğeler; edep, erkan, eren gibi değer anlatan sözler, Mahzuni Şerif’in beslendiği doğru töreyi imler.
Acunun geçiciliğini, gerçekmiş gibi görünen uğraşlarla oyalanmanın boşluğunu, kalıcı olanın, yaratılışa uygun kişilikle var olacağını anlatan ozan, akan sürecin sonunda, tüm varlıklar yitip giderken yalnızca iyilik, doğruluk üzere yaşanmış insanlığın kaldığını anlatır.
Şahan: Şahin. Türk söylencesinde, koruyucu gücü simgeleyen, çoğunlukla av için eğitilmiş kuş türü.
Ceyhan: Pınarbaşı adı verilen yerdeki pınardan (kaynak, göze, çeşme) çıkan, akıntısına kapılan Söğütlü, Hurman, Göksun, Mağara Gözü, Fırnız, Tekir, Körsulu, Aksu çaylarıyla İskenderun Körfezinden Akdeniz’e karışan, 509 kilometre uzunluğundaki akarsudur.
