Türkülerimiz Türk’ün sevgisi, acısı, özlemi, hasreti, aşkı, sevdâsı gibi her türlü hasletini anlatan en kıymetli hazinesidir. Farklı coğrafyalara göçtüğümüzde bizimle birlikte göçen, bizimle birlikte özleyen, bizimle birlikte hasret çekenimiz…
Kimi zaman çeşitli sebeplerle ayrılmak durumunda kaldığımız vatana, kimi zaman vatan vazifesini yerine getirmek için yuvasından ayrılan evlâda, yârinden ayrılan ve belki de bir daha kavuşamayacağı sevgiliye, bazen gurbette iken en mâsum hâliyle hep göz önünde olan bir evlâda yakarız. Türkülerimiz, milletin irfânının yine milletin tecrübeleri ile harmanlanmış ve en saf hâliyle damıtılmış şeklidir.(1) Coğrafya değişse de millet aynı millet olduğu sürece, türkülerimiz küçük söyleniş farkları dışında değişmemiş ve değişmeyecektir.(2)
Türkülerimizden beni zaman zaman hüzünlendiren, bazen de haykırırcasına söylemek istediğim ‘Kerkük Zindanı’nı anlatmak ve … Yazının Gerisi Burada…
KERKÜK ZİNDANI
Kerkük’ün zindanına attılar beni
Kerkük’ün zindanına attılar beni
Mazlumlar sürüsüne kattılar beni, kattılar beni
Mazlumlar sürüsüne kattılar beni, kattılar beni
Bir yanım dağladılar ateşle annem
Bir yanım dağladılar ateşle annem
Ne suçum ne günahım yaktılar beni, yaktılar beni
Ne suçum ne günahım yaktılar beni, yaktılar beni
Türkmen obalarından göçen anneler
Türkmen obalarından göçen anneler
Ne yuvaları kalmış ne de haneler, ne de haneler
Ne yuvaları kalmış ne de haneler, ne de haneler
Gökkubbeyi sarsar mazlum feryadım
Gökkubbeyi sarsar mazlum feryadım
Elbette birgün güler bize seneler, bize de seneler
Elbette birgün güler bize seneler, bize de seneler
