TÜRKMEN KADIN OZANLARI

“Makamların Gizemi”, Türkmen görmüğünün temellerini kuran Türkmen aydını Altı Karlıyev yönetmenliğinde 1973 yılında çekilen, kökleşik Türkmen kurmacaları arasında yer alan bir yapıt.

Hüdaverdi Durduyev’in öykülediği, yaşanmış olayların kurgulandığı “Makamların Gizemi”, sömürgen Rus yayılmacılığını, yumuşak yüzüyle gösteren bir yapıt. Akira Kurosava’nın “Dersu Uzala” yapıtında “haritacı” olarak görünen “Rus kaşif”, bu kurmacada bir “derlemeci” olarak görünür.

Türkmen obalarında dolaşan derlemeci Urpenskiy’e, Didar adlı bir bahşı, annesinin de dutar çaldığını, aydım ayttığını söyler. O da Türkmenlerin ilk kadın ozanı diye, adı “Karkara” olan bu bahşıyı kayıtlar. Öykü, Karkara’nın dutar çalmayı öğrenmesini, usta bahşılardan aldığı eğitimi, girdiği yarışmaları anlatır; sevgisi peşinde yürüyen güçlü kişiliğini vurgular.

Kurmacanın ezgilerini, Türkmen müziğini obalardan dinleti alanlarına taşıyan ünlü Türkmen besteci Nuri Halmamedov tasarlamış; Sayatlı Hemra destanındaki “Yetişir mi ki” koşuğu ise, “Karkara’nın Aydımı” adıynan, Amanbibi Velimuradova çığırmıştır. Halmamedov’un öykü kurgusuna eşlenik duyguyla bestelediği, kimileyin sevinçli, ışıltılı, kimileyin derin üzüntüyle dolu ezgileri, çekim ölçekleriyle birlikte ara sıra yakınlaşıyor, sırasında uzaklaşıyor; izleyenleri kendi evreni içine çekiyor, kurmacayı güçlendiriyor.

Adı: Makamların Gizemi
Özgün Adı: Тайны мукама (Taynı Mukama)
Öbür Adı: : Syrly Mukam
Yönetmen: Altı Karlıyev
Yazan: Hudayberdi Durdiev
Görüntü: Anatoliy Karpuhin
Kurgu: V. Suhobokov, H. Atacanov
Müzik: Nuri Halmamedov
Oyuncular: Liza Karayeva (Karkar), Vladimir Krasnopolski (Uspenskiy), Akmurad Çarıyev (Dovran), Hommat Mullık (Daşverdi Han), Bilade Aybars (Yusuf), Tattubibi Tursunbayeva (Bulan), Altı Karlıyev (Sarman), Murat Niyazov (Hocalı Bahşı)
Yapım Tasarım: Annananed Hocaniyazov
Yapımcı: Türkmenfilm
Yapım: 1973 – Türkmenistan SSC
Dil: Rusça, Türkmenistan Türkçesi
Süre: 77’

MAKAMLARIN GİZEMİ - 1973

BU BETİNDE GEÇEN GÜZEL SÖZLER

Aydım: Türkmen halk ezgisi. Sözleri halk koşuğu olan, halk ezgileriyle bestelenmiş yaygın biçim.
Aytmak: Eyitmek; söylemek, söz söylemek, demek
Bahşı: Türkmen halk ozanı
Dutar: Dut ağacı gövdeli, iki telli Türkmen Çalgısı. Tezene, çalgıç gerektirmeden, parmak vuruşlarıyla çalınır.

– SÖZLÜK – 

BU PAYLAŞIMI YARARLI BULDUNUZ MU?

Yorumunuzu giriniz
Adınızı buraya yazınız